پیش بینی آینده استقلال در لیگ؛ شانس قهرمانی، سهمیه و جایگاه نهایی
پیش بینی آینده استقلال در لیگ در هر فصل برای هواداران این تیم جذاب است، اما امسال ماجرا کمی متفاوت به نظر میرسد. استقلال فصل جدید را با ترکیبی از امید و نگرانی آغاز کرده؛ از یک طرف تیم هنوز شکست نخورده و خط دفاعی فوقالعادهای داشته و از طرف دیگر، چند مساوی باعث شده فاصله آبیها با صدر جدول بیشتر از چیزی باشد که هوادار استقلال دوست دارد.
بعد از شش هفته، استقلال سه برد و سه مساوی در کارنامه داشت و با ۱۲ امتیاز در رده دوم قرار گرفته بود؛ تراکتور با ۱۶ امتیاز صدرنشین بود و آلومینیوم هم با ۱۲ امتیاز پشت سر استقلال قرار داشت. استقلال در این شش مسابقه تنها یک گل دریافت کرده بود و همین مسئله نشان میداد که تیم از نظر ساختار دفاعی وضعیت امیدوارکنندهای دارد. در عین حال، سه مساوی در شش مسابقه نشان میدهد برای یک تیم مدعی قهرمانی هنوز جای پیشرفت زیادی وجود دارد.
از نگاه من، جذابترین قسمت ماجرا این است که هنوز نمیتوان درباره استقلال با یک حکم قطعی صحبت کرد. نه آنقدر ضعیف بوده که از همین حالا قهرمانی را فراموش کنیم و نه آنقدر بینقص ظاهر شده که جام را از همین حالا برایش کنار بگذاریم. استقلال در نقطهای قرار گرفته که چند مسابقه بعدی میتواند تصویر کاملاً متفاوتی از تیم به ما نشان دهد.
در این مطلب میخواهیم بررسی کنیم که آینده استقلال در لیگ چه مسیری میتواند داشته باشد، شانس قهرمانی آبیها چقدر است، سهمیه آسیایی تا چه اندازه در دسترس قرار دارد و در نهایت استقلال ممکن است فصل را در چه جایگاهی به پایان برساند.
استقلال فصل را چگونه شروع کرده است؟
شروع استقلال را اگر فقط از نظر نتیجه نگاه کنیم، باید شروعی قابل قبول بدانیم. تیم در شش هفته ابتدایی نباخته و مقابل چند تیم قابل توجه نیز امتیاز گرفته است. پیروزی برابر سپاهان یکی از نتایج خوب استقلال در همین ابتدای فصل بود و تساوی برابر پرسپولیس نیز باعث شد آبیها حداقل در یکی از حساسترین مسابقات فصل دست خالی زمین را ترک نکنند.
اما نتیجهها یک طرف ماجرا هستند و کیفیت بازی طرف دیگر.
گاهی یک تیم ممکن است چند مسابقه را ببرد، ولی نشانههای فنی خوبی نداشته باشد. برعکس، ممکن است تیمی چند بار مساوی کند اما در زمین نشان دهد که ساختار مناسبی دارد و فقط در زدن ضربه آخر مشکل دارد. استقلال فعلی کمی به حالت دوم نزدیک است.
در خیلی از دقایق، ساختار دفاعی تیم قابل اتکاست و حریف برای رسیدن به موقعیت جدی کار سختی دارد. مشکل اصلی زمانی شروع میشود که استقلال خودش باید بازی را باز کند. این موضوع خصوصاً برابر تیمهایی که عقب مینشینند و فضا در اختیار آبیها قرار نمیدهند، بیشتر دیده میشود.
همین مسئله میتواند مهمترین نکته برای ادامه فصل باشد.
شانس قهرمانی استقلال چقدر است؟
اگر بخواهیم کاملاً واقعبینانه صحبت کنیم، استقلال را نمیتوان از جمع مدعیان قهرمانی کنار گذاشت. فاصله تیم با صدر جدول در این مقطع زیاد نیست و لیگ هنوز مسیر طولانیای دارد. چهار امتیاز اختلاف با صدر در هفته ششم چیزی نیست که یک تیم قدرتمند نتواند جبران کند.
اما شانس قهرمانی فقط با فاصله امتیازی سنجیده نمیشود.
استقلال باید نشان دهد که توانایی گرفتن امتیاز در مقاطع مختلف فصل را دارد. تراکتور در شروع فصل روند بسیار خوبی داشته و پرسپولیس نیز یکی از رقبای مستقیم آبیهاست. سپاهان هم با رسیدن به ۱۰ امتیاز خود را دوباره به جمع تیمهای بالای جدول نزدیک کرده است.
بنابراین رقابت بالای جدول احتمالاً تا هفتههای زیادی فشرده خواهد بود.
در چنین شرایطی، من شانس قهرمانی استقلال را وابسته به یک موضوع اصلی میدانم: کاهش تعداد مساویها.
اگر استقلال بتواند بخشی از این مساویها را به برد تبدیل کند، وضعیت تیم در جدول خیلی سریع تغییر میکند. اما اگر همچنان در بازیهای نزدیک دو امتیاز از دست بدهد، رسیدن به صدر دشوارتر خواهد شد.
سه مساوی در شش بازی؛ نکتهای که باید جدی گرفته شود
گاهی هوادار بعد از یک مساوی میگوید «حداقل نباختیم» و حرفش هم منطقی است. اما برای تیمی که میخواهد قهرمان شود، این جمله نباید تبدیل به عادت شود.
استقلال در شش هفته سه مساوی داشته است. تساوی برابر پرسپولیس را میتوان با توجه به شرایط دربی نتیجهای قابل قبول دانست، اما مساویهای بدون گل در مسابقاتی که استقلال انتظار بیشتری از خودش داشت، نشان میدهد تیم در فاز هجومی هنوز به سطح مطلوب نرسیده است.
این مشکل از آن دسته مشکلاتی است که شاید در جدول به شکل ساده دیده شود، اما پشت آن مسئله فنی مهمی وجود دارد.
استقلال برای قهرمانی باید بتواند دفاع حریف را بشکند. ارسال از کنارهها، شوت از پشت محوطه، پاس عمقی، حرکت ترکیبی، ضدحمله و استفاده از ضربات ایستگاهی، همه باید بخشی از برنامه تیم باشند.
اگر یک تیم فقط یک روش برای گل زدن داشته باشد، حریف خیلی زود آن روش را شناسایی میکند.
استقلال باید تنوع بیشتری در حمله ایجاد کند.
مهمترین نقطه قوت استقلال؛ خط دفاعی
بدون اغراق، خط دفاعی استقلال یکی از بهترین اتفاقات شروع فصل بوده است.
دریافت فقط یک گل در شش مسابقه آمار قابل توجهی است. این عملکرد نشان میدهد تیم در زمانی که توپ را در اختیار ندارد، منظمتر و حسابشدهتر عمل میکند.
این موضوع برای آینده استقلال بسیار مهم است.
تیمی که دفاع خوبی داشته باشد، همیشه فرصت جبران دارد. حتی اگر در یک مسابقه نتواند موقعیتهای زیادی ایجاد کند، با حفظ دروازه میتواند در دقایق پایانی به یک گل برسد و بازی را ببرد.
اما تیمی که مدام گل دریافت میکند، برای جبران هر گل باید فشار بیشتری به خط حمله وارد کند.
استقلال فعلاً از این مرحله عبور کرده است. ساختار دفاعی تیم به اندازهای قابل اعتماد هست که بتوان روی آن برای ادامه فصل حساب باز کرد.
مسئله اصلی این خواهد بود که آیا این سطح دفاعی در ماههای آینده نیز حفظ میشود یا خیر.
خط حمله؛ جایی که استقلال باید بهتر شود
وقتی دفاع یک تیم فقط یک گل دریافت کرده، طبیعتاً نگاهها بیشتر به سمت خط حمله میرود.
استقلال هشت گل در شش هفته زده است. این عدد بد نیست، ولی برای تیمی که میخواهد مدعی جدی قهرمانی باشد، میتواند بهتر شود. پرسپولیس و تراکتور در همین مقطع گلهای بیشتری به ثمر رساندهاند و همین موضوع نشان میدهد استقلال برای فاصله گرفتن از رقبا به قدرت هجومی بیشتری نیاز دارد.
البته یک نکته را نباید فراموش کرد؛ فصل هنوز در ابتدای راه است.
بازیکنان جدید برای هماهنگ شدن با یکدیگر زمان میخواهند. یک مهاجم ممکن است هنوز شناخت کاملی از حرکات هافبکها نداشته باشد و یک وینگر تازهوارد هم ممکن است هنوز بهترین زمان برای ارسال یا ورود به محوطه جریمه را پیدا نکرده باشد.
بنابراین من این مشکل را یک ضعف دائمی نمیدانم.
اگر استقلال بتواند طی چند هفته آینده هماهنگی هجومی بیشتری ایجاد کند، احتمالاً بخشی از تساویهای فعلی به برد تبدیل خواهد شد.
ترکیب استقلال برای ادامه فصل چقدر امیدوارکننده است؟
یکی از جذابیتهای استقلال جدید، ترکیب بازیکنان باتجربه و جوان است.
نفرات جوان میتوانند انرژی و انگیزه زیادی به تیم اضافه کنند، در حالی که بازیکنان باتجربه وظیفه دارند تیم را در مسابقات حساس مدیریت کنند. این ترکیب در صورت استفاده درست میتواند برای استقلال یک مزیت باشد.
در هفتههای ابتدایی نیز بختیاریزاده از بازیکنان مختلف استفاده کرده و حبیب فرعباسی یکی از گزینههای اصلی درون دروازه بوده است. پیش از شروع فصل نیز گزارشها از برنامه استقلال برای استفاده بیشتر از بازیکنان جوان و نفرات آکادمی خبر میدادند.
این تصمیم دو روی متفاوت دارد.
از یک طرف، جوانگرایی به باشگاه اجازه میدهد بازیکنان آینده خودش را پیدا کند. از طرف دیگر، بازیکن جوان ممکن است در یک مسابقه بزرگ یا یک مقطع پرفشار دچار افت شود.
برای همین، استفاده از جوانها باید در کنار تجربه انجام شود، نه به جای تجربه.
آیا نیمکت استقلال برای یک فصل طولانی کافی است؟
این پرسش شاید در هفته ششم خیلی مهم به نظر نرسد، اما در نیمفصل دوم خودش را نشان خواهد داد.
استقلال علاوه بر لیگ، درگیر مسابقات آسیایی نیز خواهد بود. لیگ نخبگان آسیا از شهریور آغاز میشود و همین مسئله تعداد بازیهای تیم را افزایش میدهد.
یک فصل طولانی میتواند برای بازیکنان اصلی فشار زیادی ایجاد کند.
فرض کنیم استقلال در یک مسابقه آسیایی بازی سختی انجام دهد و چند روز بعد یک مسابقه مهم در لیگ داشته باشد. در چنین شرایطی، مربی باید بازیکنانش را چرخشی استفاده کند.
اگر فاصله میان کیفیت بازیکنان اصلی و ذخیره زیاد باشد، این موضوع میتواند به استقلال ضربه بزند.
بنابراین یکی از شاخصهای مهم در پیش بینی آینده استقلال در لیگ، کیفیت نیمکت تیم است.
سهراب بختیاریزاده و اهمیت ثبات
سهراب بختیاریزاده برای استقلال یک فرصت مهم در اختیار دارد؛ فرصت ساختن تیمی که بتواند در طول زمان هویت مشخصی پیدا کند.
قرارداد او برای دو فصل تمدید شده و این تصمیم نشان میدهد باشگاه فعلاً قصد دارد به جای تغییرات مداوم روی نیمکت، ثبات بیشتری ایجاد کند.
این اتفاق میتواند مزیت بزرگی باشد.
یک مربی زمانی میتواند ایدههایش را به شکل کامل اجرا کند که فرصت داشته باشد بازیکنان را بشناسد، سیستمهای مختلف را امتحان کند و نقاط ضعف تیم را به مرور اصلاح کند.
اما فرصت بیشتر، مسئولیت بیشتر هم به همراه دارد.
اگر استقلال در ماههای آینده همچنان در گلزنی مشکل داشته باشد، نمیتوان همه چیز را به تغییرات ترکیب نسبت داد. بختیاریزاده باید نشان دهد که میتواند برای بازیهای مختلف راهکار متفاوت داشته باشد.
بازیهای بعدی استقلال؛ جایی که فصل وارد مرحله مهمتری میشود
برنامه نیمفصل اول استقلال به شکلی است که بعد از دیدار با پیکان، آبیها باید برابر تراکتور قرار بگیرند و سپس با گلگهر بازی کنند. پس از آن نیز مسابقات برابر چادرملو، شمسآذر، استقلال خوزستان، خیبر، نفت آبادان و ذوبآهن در برنامه قرار دارد.
این مجموعه مسابقات میتواند برای استقلال بسیار تعیینکننده باشد.
بازی با تراکتور به دلیل جایگاه فعلی دو تیم از اهمیت ویژهای برخوردار است. اما مسابقات بعدی نیز کماهمیت نیستند.
گاهی در تحلیل فوتبال، همه نگاهها روی یک بازی بزرگ میرود، در حالی که سرنوشت قهرمانی در فاصله بین همین مسابقات بزرگ مشخص میشود.
اگر استقلال بازی تراکتور را خوب پشت سر بگذارد اما در سه مسابقه بعدی چند امتیاز از دست بدهد، عملاً سود زیادی از آن برد نخواهد برد.
بنابراین استقلال باید به جای تمرکز روی یک مسابقه، به روند امتیازگیری فکر کند.
دیدار با تراکتور؛ یک بازی شش امتیازی
تراکتور در حال حاضر صدرنشین است و در شش هفته ابتدایی پنج برد و یک مساوی به دست آورده است. همین شروع قدرتمند باعث شده دیدار این تیم با استقلال اهمیت بسیار زیادی پیدا کند.
اگر استقلال در این مسابقه پیروز شود، علاوه بر گرفتن سه امتیاز، مستقیماً از رقیب اصلی خودش نیز امتیاز خواهد گرفت.
این نوع بردها در طول یک فصل ارزش دوچندانی دارند.
فرض کنید استقلال فاصله چهار امتیازی با صدر را به یک یا دو امتیاز کاهش دهد و همزمان اعتمادبهنفس بازیکنان نیز بالا برود. در این صورت شرایط جدول کاملاً متفاوت خواهد شد.
از طرف دیگر، شکست میتواند فاصله را افزایش دهد.
اما حتی اگر استقلال در این بازی مساوی کند، هنوز فصل از دست نرفته است. آنچه بعد از بازی مهمتر خواهد بود، عملکرد تیم در مسابقات بعدی است.
چرا بازیهای معمولی سرنوشت قهرمانی را تعیین میکنند؟
اگر بخواهم از تجربه دنبال کردن فوتبال به یک نکته قطعی اشاره کنم، این است که قهرمانی معمولاً در بازیهایی از دست میرود که قبل از مسابقه خیلی دربارهشان صحبت نمیشود.
دربی، بازی با تراکتور یا سپاهان همه را هیجانزده میکند؛ اما مسابقه با یک تیم میانه جدول شاید تیتر اصلی روز نباشد.
با این حال، هر دو مسابقه سه امتیاز دارند.
تیمی که در بازیهای بزرگ خوب است اما در مسابقات معمولی امتیاز از دست میدهد، معمولاً برای قهرمانی مشکل پیدا میکند.
استقلال باید این موضوع را جدی بگیرد.
در مسابقات مقابل تیمهایی مانند چادرملو، شمسآذر، استقلال خوزستان، خیبر و دیگر تیمهای حاضر در نیمفصل اول، حفظ تمرکز اهمیت بسیار زیادی دارد. برنامه رسمی لیگ نشان میدهد استقلال پس از بازیهای حساس با تراکتور و گلگهر وارد مجموعهای از چنین مسابقاتی میشود.
سهمیه آسیایی؛ هدف واقعبینانهتری برای استقلال؟
اگر فرض کنیم استقلال در نهایت نتواند قهرمان لیگ شود، آیا فصل برایش شکستخورده خواهد بود؟
لزوماً نه.
سهمیه آسیایی نیز برای استقلال هدف مهمی است. حضور در رقابتهای آسیایی از نظر مالی، اعتبار باشگاه و تجربه بازیکنان اهمیت زیادی دارد.
اما با توجه به بزرگی نام استقلال، انتظار هواداران معمولاً بالاتر از کسب سهمیه است.
با این حال، اگر تیم در طول فصل با مشکلات مختلفی مانند مصدومیت، فشردگی بازیها یا محدودیتهای ترکیبی مواجه شود، قرار گرفتن در جمع تیمهای بالای جدول میتواند نتیجه قابل قبولی باشد.
از نظر من، استقلال نباید قهرمانی و سهمیه را دو هدف جدا از هم ببیند. اگر تیم برای قهرمانی ساخته شود و تا هفتههای پایانی در کورس بماند، سهمیه آسیایی به صورت طبیعی در دسترس خواهد بود.
چه چیزی میتواند استقلال را از کورس خارج کند؟
یکی از خطرهای اصلی برای استقلال، افت همزمان در دفاع و حمله است.
در حال حاضر دفاع تیم نقطه قوت است و اگر این ویژگی از بین برود، شرایط سختتر میشود. فرض کنید استقلال در چند مسابقه متوالی گل اول را دریافت کند؛ آن وقت فشار بیشتری روی خط حمله قرار میگیرد.
خستگی نیز خطر دیگری است.
حضور در مسابقات آسیایی باعث میشود تیم نتواند همیشه با ترکیب اصلی و فشار کامل بازی کند.
مصدومیتهای زنجیرهای هم میتواند شرایط را تغییر دهد.
در کنار همه اینها، حاشیههای مدیریتی و فشار رسانهای را هم نباید فراموش کرد. استقلال باشگاهی است که حتی یک دوره کوتاه افت میتواند فضای بسیار سنگینی اطراف تیم ایجاد کند.
چه چیزی میتواند استقلال را به قهرمانی نزدیک کند؟
در طرف مقابل، چند عامل میتواند شرایط را کاملاً به سود استقلال تغییر دهد.
اول، حفظ همین ساختار دفاعی است.
دوم، افزایش قدرت گلزنی.
سوم، مدیریت درست بازیکنان در مسابقات فشرده.
چهارم، استفاده مناسب از بازیکنان جوان بدون ایجاد فشار غیرمنطقی روی آنها.
و پنجم، کسب امتیاز از بازیهای مستقیم مقابل رقبا.
اگر استقلال همین پنج بخش را به خوبی مدیریت کند، شانسش برای قهرمانی به شکل محسوسی افزایش پیدا خواهد کرد.
پیش بینی آینده استقلال در نیمفصل اول
به نظر میرسد استقلال ظرفیت آن را دارد که تا پایان نیمفصل اول در جمع مدعیان باقی بماند.
اگر تیم بتواند در برابر تراکتور نتیجه خوبی بگیرد و سپس در بازیهای به ظاهر سادهتر امتیازهای لازم را جمع کند، احتمالاً فاصلهاش با صدر کاهش پیدا میکند.
در مقابل، اگر مساویهای بدون گل ادامه داشته باشد، حتی خط دفاعی فوقالعاده نیز نمیتواند همه مشکلات را پوشش دهد.
از لحاظ نتیجهای، من انتظار دارم استقلال در بیشتر مسابقات شکست نخورد؛ اما اینکه چند برد بتواند پشت سر هم ثبت کند، مهمترین سؤال باقیمانده است.
پیش بینی جایگاه استقلال در پایان فصل
پیش بینی جایگاه نهایی همیشه سختترین قسمت کار است، چون عوامل زیادی میتوانند در طول یک فصل تغییر کنند.
با شرایط فعلی، استقلال را تیمی میبینم که پتانسیل قرار گرفتن در جمع سه تیم اول را دارد.
اما برای رسیدن به رتبه اول، تیم باید از نظر هجومی بهتر شود.
سناریوی مطلوب برای استقلال این است که در نیمفصل دوم، تیم نسبت به شروع فصل پختهتر شده باشد؛ مهاجمان هماهنگتر شده باشند، بازیکنان جوان تجربه بیشتری پیدا کرده باشند و تیم از نظر فیزیکی نیز توان ادامه مسابقات آسیایی و داخلی را داشته باشد.
در این حالت، قهرمانی کاملاً قابل تصور است.
اما اگر همان مشکلات ابتدایی ادامه پیدا کند، احتمال رتبه دوم یا سوم بیشتر خواهد بود.
سناریوی خوشبینانه؛ استقلال قهرمان میشود
در سناریوی خوشبینانه، استقلال در چند هفته آینده از نظر هجومی پیشرفت میکند.
بردهای یک بر صفر و دو بر یک جای مساویهای بدون گل را میگیرند و تیم علاوه بر دفاع خوب، توانایی بیشتری برای کنترل مسابقات پیدا میکند.
در این شرایط، استقلال میتواند فاصله خود با صدر را کم کند.
اگر یکی از رقبای اصلی نیز در طول فصل دچار افت شود، استقلال فرصت بسیار خوبی برای رسیدن به صدر خواهد داشت.
در چنین سناریویی، بازیهای مستقیم اهمیت فوقالعادهای خواهند داشت.
سناریوی منطقی؛ استقلال بین رتبههای اول تا سوم
اگر بخواهیم بدون خوشبینی افراطی یا بدبینی صحبت کنیم، احتمالاً یکی از منطقیترین پیشبینیها این است که استقلال در جمع تیمهای بالای جدول باقی بماند.
دفاع قوی و شکستناپذیری فعلی اجازه نمیدهد به راحتی تصور کنیم تیم از کورس خارج میشود.
در عین حال، مشکلات هجومی و فشردگی مسابقات باعث میشوند پیشبینی قهرمانی قطعی منطقی نباشد.
بنابراین حضور در جمع سه تیم اول، در شرایط فعلی سناریوی قابل دفاعی است.
سناریوی نگرانکننده؛ سهمیه هم به خطر میافتد
در بدترین حالت، استقلال نمیتواند مشکل گلزنی را حل کند و همزمان تحت تأثیر فشردگی مسابقات آسیایی قرار میگیرد.
اگر خط دفاعی نیز به دلیل مصدومیت یا خستگی افت کند، شرایط میتواند سریعتر از چیزی که تصور میشود دشوار شود.
در چنین وضعیتی، استقلال ممکن است چند هفته پیاپی امتیاز از دست بدهد و فاصلهاش با صدر زیاد شود.
با این حال، برای رسیدن به چنین سناریویی چند اتفاق باید همزمان رخ دهد و با توجه به شروع فعلی تیم، نمیتوان آن را محتملترین حالت دانست.
نقش هواداران در مسیر آینده استقلال
استقلال بدون هوادار قابل تصور نیست.
فشار و انتظار هواداران گاهی برای تیم سنگین میشود، اما همین فشار در مسابقات بزرگ میتواند انرژی زیادی به بازیکنان بدهد.
به نظرم مهمترین چیز برای استقلال این است که فضای اطراف تیم بیش از حد نتیجهمحور نشود. یک مساوی نباید تمام پروژه یک فصل را زیر سؤال ببرد و یک برد هم نباید همه مشکلات را پنهان کند.
تیم نیاز دارد فرصت داشته باشد رشد کند.
در عین حال، این موضوع به معنی چشمپوشی از ضعفها نیست. اگر استقلال در یک ماه چند بار مقابل دفاع فشرده حریفان متوقف شود، باید درباره آن صحبت شود و راهکار پیدا شود.
استقلال برای رسیدن به روزهای اوج چه مسیری باید طی کند؟
استقلال برای برگشتن به سطحی که هواداران انتظار دارند، نیازی به فوتبال عجیب و غریب ندارد.
این تیم بیشتر از هر چیز به ثبات احتیاج دارد.
ثبات در انتخاب ترکیب، ثبات در کادر فنی، ثبات در مدیریت و البته ثبات در نتیجهگیری.
اگر تیم در هر مسابقه با یک فلسفه متفاوت وارد زمین شود، هماهنگی از بین میرود.
اما اگر بازیکنان بدانند وظیفهشان چیست، سبک بازی مشخص باشد و نفرات ذخیره نیز بتوانند در مواقع ضروری کیفیت تیم را حفظ کنند، استقلال میتواند طی چند ماه رشد قابل توجهی داشته باشد.
جمعبندی
پیش بینی آینده استقلال در لیگ در شرایط فعلی نشان میدهد که آبیپوشان هنوز یکی از مدعیان جدی هستند و فاصلهشان با صدر جدول آنقدر زیاد نیست که شانس قهرمانی را از آنها بگیریم.
شروع فصل برای استقلال از نظر دفاعی بسیار امیدوارکننده بوده است. تیم در شش هفته نخست تنها یک گل دریافت کرده و هنوز شکست نخورده است. از طرف دیگر، سه مساوی در همین شش مسابقه نشان میدهد استقلال هنوز برای تبدیل شدن به یک تیم قهرمان باید در گلزنی و نتیجهگیری پیشرفت کند.
در مسیر آینده، دیدار با تراکتور یکی از مهمترین مسابقات استقلال خواهد بود. تراکتور در حال حاضر صدرنشین است و به همین دلیل این بازی میتواند از نظر امتیازی و روانی تأثیر زیادی روی ادامه فصل بگذارد. بعد از آن نیز مسابقات مقابل گلگهر و سایر تیمهای لیگ اهمیت خودشان را دارند.
در کنار لیگ، حضور استقلال در لیگ نخبگان آسیا نیز میتواند معادلات را تغییر دهد. اگر بازیکنان از نظر بدنی آماده بمانند و نیمکت تیم بتواند فشار مسابقات را تحمل کند، حضور در آسیا حتی میتواند به رشد استقلال کمک کند؛ اما اگر فشردگی مسابقات باعث افت بدنی شود، خطر از دست رفتن امتیازهای لیگ نیز وجود دارد.
در نهایت، من استقلال را در شرایط فعلی تیمی میدانم که ظرفیت رسیدن به جمع سه تیم اول لیگ را دارد و در صورت بهتر شدن فاز هجومی، میتواند برای قهرمانی نیز بجنگد.
کلید ماجرا ساده است: استقلال باید همان تیمی بماند که به سختی گل میخورد، اما در کنار آن یاد بگیرد بازیهای نزدیک را ببرد.
اگر این اتفاق رخ دهد، فاصله فعلی با صدر جدول میتواند خیلی زود جبران شود و استقلال به تیمی تبدیل شود که تا هفتههای پایانی برای جام میجنگد.
اگر این اتفاق نیفتد و مساویهای پیاپی ادامه داشته باشد، احتمالاً استقلال همچنان در جمع مدعیان خواهد بود، اما رسیدن به رتبه اول دشوارتر میشود.
به همین دلیل، آینده استقلال هنوز کاملاً باز است؛ اما نشانههای فعلی میگویند این تیم برای ماندن در کورس فقط به کمی پیشرفت نیاز دارد، نه یک معجزه.
Comments